Cisza Nazaretu

Zawsze z nadzieją czekam na rekolekcje ignacjańskie organizowane przez Mocnych w Duchu. Cisza (bo rekolektanci wiedzą, dlaczego jest potrzebna), otoczenie modlitwą prowadzących jak tarczą, nacisk na Słowo Boże (a nie 40-minutowe konferencje teologa-erudyty*) i ignacjańskie szukanie Boga w codzienności. Tu i teraz, konkretnie.

I taka jest też książka Ingi o Matce Bożej. Bez apokryficznych opowieści o włosach czesanych w trzy przedziałki i aniołach przelatujących co i rusz przez dom w Nazarecie. Za to o Matce cierpliwej, pokornej, nasłuchującej Boga, pomagającej przyjąć Jego perspektywę, wprowadzającej pokój pośród burzy. Każdy rozdział można potraktować jako jeden dzień rekolekcji (nie tylko w czasie adwentu) i próbować naśladować jedną cnotę. Przemyśleć, co robimy z czasem. Jak wchodzimy w relacje - z ludźmi i z Bogiem. Czy rzeczywiście musi być tak, jak ja chcę? Czy naprawdę moje działanie musi być zauważone? Przecież On widzi.

A na koniec - świadectwa spotkania z Maryją. Rozwiązującą węzły, ukazującą powołanie, dodającą odwagi. 

Tolle, lege! Bierzcie, czytajcie i po ignacjańsku - smakujcie!

*Nie ogrom wiedzy napełnia i nasyca duszę, lecz raczej wewnętrzne rozumienie rzeczy i smakowanie w nich. 

św. Ignacy Loyola (ĆD 2)

Inga Pozorska, Maryjo, chcę zamieszkać z Tobą, Centrum Mocni w Duchu (daw. Ośrodek Odnowy w Duchu Świętym w Łodzi), Łódź 2020.
 

I szukam Go wkoło siebie

Przeprowadziłam się i po mojemu można ponarzekać. Po ignacjańsku - szukać Boga w codzienności. 

Tak więc oprócz tego, że na moim osiedlu są cztery Msze św. w ciągu dnia (można wybierać), to wyszedł jeszcze jeden pożytek - rowery. Ponieważ nie ma tu lasu, parku, Wisły, Drwęcy, łąki na wyciągnięcie ręki (a właściwie trzech - z bażantami, z krowami i z małymi stawami w pakiecie), trzeba było zaryzykować. I tak to po 10 latach od moich operacji okazało się, że jednak mogę. To nic, że niektóre rowery miejskie są lekko zdezelowane - nie dość, że jeżdżę, to jeszcze odkrywam nowe kąty. 

O tym właśnie jest ta książka - o odkrywaniu śladów Boga w codzienności. W tramwaju, na klatce schodowej, w rodzinie, we wspólnocie - zresztą wspólnota to osobny temat do rozważań. Jak funkcjonować, żeby nie rozdeptać świeżynek (siebie nawzajem zresztą też)? Co robić, kiedy we wspólnocie pojawia się kryzys? Na czym polega prawdziwa przyjaźń? Co zrobić, kiedy Bóg zaprasza nas do czegoś, co wydaje nam się nie do przejścia (na przykład zobaczenie dobra w kimś trudnym)?

"Jeśli jeszcze nie zacząłeś słuchać Jezusa codziennie, chciałabym cię do czegoś zachęcić. Na statkach jest taki dobry zwyczaj - odprawa z kapitanem. Ty możesz taką odprawę robić z Jezusem. Na czym ona polega? U mnie wygląda to tak: codziennie rano siadam na łóżku i mówię: "Panie, tymi piętnastoma minutami chcę Cię bardzo ukochać. Siadam tutaj dla Ciebie, kocham Cię. Cały dzień będzie dla Ciebie. I niezależnie od tego, czy zrozumiem, co Ty do mnie mówisz, czy nie - słucham Ciebie". A Pan Jezus na tych porannych odprawach okazuje mi swoją dobroć, ponieważ przygotowuje mnie do tego, co wydarzy się w ciągu dnia." - tak pisze autorka o codziennej modlitwie. Polecam - szczególnie dla starych wspólnotowych wyjadaczy. Ku odświeżeniu. 

Inga Pozorska, Życie pełne cudów, Wydawnictwo Ośrodek Odnowy w Duchu Świętym, Łódź 2020

 

Najpiękniejsza z kobiet, czyli...

Duet Giga&Malwa znów przygotował coś dla dzieci - tym razem komiks. W deszczowy dzień mały Gabryś okropnie się nudzi, ale rodzice zabierają go na koncert... ewangelizacyjny (co prawda książka nie trafi tylko do rodzin zaangażowanych we wspólnotach. Ale może to i dobrze, bo przynajmniej czytelnik spyta, co to takiego, może zechce się wybrać - a wbrew pozorom takich koncertów jest coraz więcej, nawet w małych miejscowościach). Chłopca rozpiera duma, bo tata tak pięknie gra na gitarze, poza tym intryguje go piosenka, zagrana na koniec koncertu. Kim dla rodziców jest Maryja, dlaczego śpiewa się o Niej, że jest "najpiękniejszą z kobiet"? Jakby tego było mało, Gabrysiowi nocą śni się spotkanie ze Świętą Rodziną - może więc nosić małego Jezusa na rękach, poprowadzić osiołka, popatrzeć na wzajemne relacje Maryi i Józefa (widać, że autorki są stałymi bywalczyniami rekolekcji ignacjańskich) i zobaczyć, dlaczego mama i tata twierdzą, że to Oni pomagają im być lepszymi rodzicami.
Prócz komiksu jest jeszcze kolorowanka i krzyżówka (czyli książka w sam raz do zabrania, jeśli rodzina wybiera się z dzieckiem tam, gdzie maluch może się nudzić).

Inga Pozorska, Malwina Kocot (Giga&Malwa), Gabryś i najpiękniejsza z kobiet, Wyd. Ośrodek Odnowy w Duchu Świętym, Łódź 2014.

Dzieci wiedzą lepiej

Kolejna książka duetu Giga&Malwa (chronologicznie pierwsza... ale nowa na mojej półce). To utrzymana w pogodnym tonie przypowieść dla dzieci o tym, jak to uczone głowy zebrały się "przy kanapkach i soku morelowym", by obradować nad tym, kim jest Pan Bóg. Jednak dorosły czytelnik także może postawić sobie pytanie: czy wpadłby na prostą odpowiedź, jakiej udzielił mały chłopiec? Czy rzeczywiście Bóg jest dla niego Tatą? I co to właściwie oznacza?

Inga Pozorska, Malwina Kocot, Uczone głowy, Jaś i Bóg, Wyd. Ośr. Odnowy w Duchu Świętym, Łódź 2012.

"W zaufaniu bez końca..."

Za dwa miesiące jadę na rekolekcje ignacjańskie do Porszewic i już się na to cieszę. Najlepsze rekolekcje, jakie mogą być. W dzisiejszej notce chciałabym  gorąco polecić książkę związaną właśnie z rekolekcjami ignacjańskimi - tym razem są to rozważania do tzw. syntezy. Otóż po przejściu fundamentu i wszystkich czterech tygodni (podczas których rozważane jest życie Pana Jezusa) osoba chętna może przyjechać na rekolekcje, by rozważyć teksty biblijne, związane z jakimś tematem (w Porszewicach, o ile dobrze pamiętam, były już syntezy o prorokach, św. Pawle, św. Piotrze i właśnie o Maryi).
Jak stawać się uczniem Jezusa, naśladując Matkę Bożą? Inga Pozorska zwraca przede wszystkim na postawę zawierzenia, zaufania (co wcale nie było dla Maryi łatwe... wystarczy chociażby wspomnieć moment zwiastowania, narodzenia Pana, ucieczkę do Egiptu, a przede wszystkim - śmierć Jezusa na Krzyżu). Maryja - jako osoba szczera, radosna, zauważająca potrzeby innych - pociąga do pogłębienia relacji z Bogiem, ale i z drugim człowiekiem. Wreszcie - jest człowiekiem modlitwy i wstawiennictwa. Stąd zresztą tytuł książki: otóż w XVII wieku w małej włoskiej miejscowości, Civita di Bagnoregio, zaczęła osuwać się ziemia. Miasteczku groziła katastrofa. Jednak kiedy mieszkańcy zaczęli wznosić modlitwy za wstawiennictwem Matki Bożej, proces ustąpił. Na pamiątkę tego wydarzenia w miejscowym kościółku zawisł obraz właśnie pod takim wezwaniem - Matki Bożej Uwalniającej.

Inga Pozorska, Matka Boża Uwalniająca, Wyd. Ośrodek Odnowy Życia w Duchu Świętym, Łódź 2013.

Wierny przyjaciel lekarstwem życia

Za pomocą krótkiej historii z życia dwójki przyjaciół autorki pokazują, że reguły rozeznawania św. Ignacego można wykorzystywać w całkiem zwyczajnych sytuacjach. Także sugestywne ilustracje, dobrze przedstawiające odczuwane przez głównego bohatera emocje i nastroje, ukazują, w jaki sposób oddziałują na człowieka myśli przychodzące bądź to od ducha złego, bądź to od ducha dobrego.
Co zrobi Ignacy? Czy pogodzi się z przyjacielem? Zobaczcie...

Inga Pozorska, Malwina Kocot, Ignacy i drogocenny skarb, Wydawnictwo Ośrodek Odnowy Życia w Duchu Świętym, Łódź 2013.